Welkom op de website. Mijn naam is Alieke. Ik stel me graag aan u voor middels herinneringen uit mijn boek des levens. Een weerspiegeling van de website én persoonlijke beleving over liefde, afscheid, verlies, rouw, hoogsensitiviteit en stress.

Omgaan met rouw, een halve eeuw terug, waarin het eerste kindje van mijn ouders stierf op 7-jarige leeftijd. Rouwen betekende in die tijd je rug rechthouden, lippen op elkaar en vóóruit gaan. Ineens was mijn zus alleen. Na de woorden: “Verdriet gaat over met een kindje!” werden er 2 meisjes geboren, ik ben er één van. Zware rouwarbeid, die verlicht werd door de geboorte van onze jongste broer.

Dierbare herinneringen aan mijn geboortedorp Paterswolde. Als kind vond ik wolken en een regenboog al fascinerend. Sporten, samenspelen in de straat, in bomen klimmen in het bos of op de boerderij bij opa en oma gaf ontspanning. Wensen kwamen uit of paardrijles werd vervangen door een ritje over het strand en pianoles door zingen bij het kinderkoor. Ik heb warme herinneringen aan opa met hogehoed, als kistdrager. Aan oma’s kachel voor de vieze, natte speelbroek en luisteren naar het liedje, op de grote stille heide. Zondag op stap, met het gezin!

Naast plezier heb ik net als ieder kind verdriet en stress ervaren. Verdriet omdat mijn kat doodging of mijn moeder overwerkt, mijn vader ongerust was of de juf een slechte dag had. Bij onrecht, verandering, de kriebelmaillot ontstond buikpijn, stress. Een schoolkind die zich door de jaren vocht en waarbij traantjes snel werden weggeveegd met de schone zakdoek.

Als jongvolwassene de keuze gemaakt voor een sociaal beroep dat resulteerde in een gevoel van falen en een gebroken hart. De ervaring dat men de praktische vaardigheden belangrijker vond dan sociaal-emotionele aandacht werd een verlieservaring. Maar het werk lag op straat, van assistente fysiotherapie, buschauffeuse tot 24 jaar ambtenaar. Het verlies gaf niet alleen verdriet en onmacht maar was óók de ontdekking dat luisteren naar het verhaal van een ziek, stervend persoon me een gevoel van zingeving gaf én het werd de start van de 1 minuut-gedichtjes.

Na het overlijden van mijn vader werden herinneringen gedeeld. Samen met mijn moeder bij een waterplas de woorden die ze hadden gedeeld: “vijf kinderen, Alieke is anders”. Het gemis en deze woorden raakten me diep. Mijn rouwgedrag werd al heel snel door de omgeving als zwak beoordeeld. Dus ik vroeg me af waarom mijn gevoel van missen dat zo verweven is met liefde als zwak werd gezien en ging op zoek naar…

Het boek over hoogsensitiviteit gaf me inzicht en het gevoel mijn leven te willen veranderen. De wens een eigen uitvaartonderneming werd een studie psychologie & communicatie. Het leren stimuleerde het schrijven maar ook het anders denken, voelen en doen. De wens, werken in de uitvaartbranche is verweven met de praktijk voor psychosociale begeleiding. Wie ik ben, hoe ik wil leven en werken en wat ik wil betekenen in dit leven is met elkaar verbonden.

Het citaat van Stef Bos geeft aan wat leven voor mij betekent: “Er zal altijd een tijd zijn van verliezen, van vertrouwen, van verlangen, een tijd van vergeten, van vergeven en een tijd voor alles zijn”.      

De laatste woorden van mijn ouders koester ik diep vanbinnen. De laatste woorden voor mijn dierbaren heb ik met liefde uitgesproken.

Alieke van Bergen

Over Alieke van Bergen

Welkom op de website. Mijn naam is Alieke. Ik stel me graag aan u voor middels herinneringen uit mijn boek des levens.
Een weerspiegeling van de website én persoonlijke beleving over liefde, afscheid, verlies, rouw, hoogsensitiviteit en stress.